Geachte voorzitter, beste Jeroen, wethouders, collega‑raadsleden en alle aanwezigen,
Dank voor de mooie woorden.
Voor mij is vanavond een bijzonder moment: een moment om terug te kijken, te voelen wat deze jaren voor mij hebben betekend — en ja, ook om afscheid te nemen. De afgelopen weken vroegen veel mensen me hoe ik uitkijk naar mijn vertrek uit de raad. Eerlijk gezegd vond ik die vraag moeilijk te beantwoorden. Hoe vat je immers twaalf jaar samen waarin ik gegroeid ben, wijzer ben geworden en tegelijkertijd het voorrecht heb gehad om iets te mogen bijdragen?
Toen ik in 2014 begon, woonde ik nog maar kort in Harderwijk. Mijn kinderen zaten nog op de basisschool en ik wilde iets betekenen voor de omgeving waar zij opgroeiden — waar wij als gezin ons thuis vonden. Het raadslidmaatschap leek mij een mooie manier om dat te doen: heel dicht op de leefwereld van mensen, bij de onderwerpen die er werkelijk toe doen, en op een plek waar je probeert het verschil te maken.
In de jaren daarna zag ik de raad veranderen — en ik veranderde mee. Er kwamen nieuwe mensen, anderen namen afscheid, en sommige raadsleden uit mijn eerste periode zie ik inmiddels terug in het college. Waar we in het begin nog met relatief weinig vrouwen waren, zitten we nu in een raad waarin vrouwelijke fractievoorzitters in de meerderheid zijn. En dat is niet alleen mooi voor de diversiteit, maar vooral waardevol: een raad die beter weerspiegelt wie onze inwoners zijn, neemt uiteindelijk ook betere besluiten.
Ook de manier van werken veranderde. Waar de raad vroeger vooral een controlerende rol had, is het nu veel meer samenwerken met het college. Waar we voorheen strikt leunden op adviezen, schakelen we nu sneller, denken we creatiever mee en zoeken we vaker de inhoudelijke dialoog. Maar één ding bleef hetzelfde: de wens om met elkaar het goede gesprek te voeren en tot het best mogelijke besluit te komen.
En dat brengt me op iets dat me steeds belangrijker is gaan lijken: besluiten nemen die inhoudelijk kloppen. Niet meegaan met de emotie van het moment, of met de luidste stem in de zaal. Niet met elke wind meewaaien omdat het makkelijk is. Inwoners mogen van ons verwachten dat we verdiepen, zorgvuldig wegen, koers houden — ook als dat soms wringt en het applaus uitblijft.
Ik geloof oprecht dat dát de kern van geloofwaardige politiek is. Voor mij gaat politiek nooit over snelle populariteit. Het gaat over verantwoordelijkheid nemen — ook als dat soms minder makkelijk of minder zichtbaar is. Over besluiten die mensen op de langere termijn écht verder helpen en die tegelijkertijd een stevige basis leggen voor een toekomst waarin onze gemeenschap kan blijven groeien en bloeien.
En naast alle ontwikkelingen in de raad, waren het vooral de momenten daarbuiten die mij het meest zijn bijgebleven.
De gesprekken met de inwoners blijven mij het sterkst bij. Van ondernemers met goede ideeën tot mensen met zorgen.  Waardevolle, echte gesprekken. Soms ingewikkeld — zoals in de recente discussie over het AZC — maar juist dan zie je hoe belangrijk het is dat er een gemeenteraad is die luistert én weegt. Ook de werkbezoeken maakten de impact van ons werk tastbaar. Momenten waarop je ziet hoe beleid landt in de praktijk.
Het voorzitten van de commissie Samenleving was voor mij een waardevolle periode. De commissievergaderingen over De Roef blijven me helder voor de geest — door de betrokkenheid, de complexiteit van het dossier én het besef van de verantwoordelijkheid dat daarbij komt kijken. De elementen van raadswerk kwamen daar allemaal samen.
Het voorzitten van de vertrouwenscommissie was een ander hoogtepunt. Samen met de andere fractievoorzitters zoeken naar een nieuwe burgemeester — dat was intensief, eervol, verbindend maar vooral ook ontzettend leuk en leerzaam. Het voelde echt als een gezamenlijk dragen van verantwoordelijkheid.
En dan tenslotte de winst van de vijfde zetel bij de laatste verkiezingen. Voor mij voelde dat als een prachtige erkenning dat betrouwbare en consequente politiek wordt gezien. Politiek waarin we omzien naar elkaar, inhoud voorop zetten en samenwerking belangrijk vinden.
Ik wil graag afsluiten met een woord van dank.
Politiek stopt niet bij de deur van het stadhuis – je neemt het ook mee naar huis. Daarom extra dank aan mijn thuisfront, Jaap, Floris, Jasper en Kirsten, voor het meedenken, spiegelen en aanscherpen van mijn mening.
Aan Jeroen, Edwin, Marcel, Wilco, Martijn en Maarten: dank voor de constructieve samenwerking.
Aan de griffie: voor ons als raadsleden zijn jullie het fundament waar we vaak op leunen, soms zonder dat het zichtbaar is. Dank voor jullie betrokkenheid en deskundigheid.
Gea- dank voor je zorgvuldige bijstand als commissiegriffier. Je kalmte was helpend.
Erik — jou wil ik in het bijzonder bedanken. Voor je ondersteuning, je altijd snelle bereikbaarheid en het feit dat je zelfs tijdens het uitlaten van de hond op de dijk nog geduldig met mij meedacht.
Dank ook aan alle ambtenaren. Jullie stonden altijd klaar voor overleg en advies, met betrokkenheid en deskundigheid.
En natuurlijk wil ik ook jullie bedanken, collega‑raadsleden. Iedere fractie doet politiek op haar eigen manier — soms voorspelbaar, soms verrassend — maar uiteindelijk zitten we hier om samen besluiten te nemen. Dat vraagt respect, geduld en af en toe ook behoorlijk wat zitvlees. Wat ik altijd heb gewaardeerd, is dat we scherp blijven op de inhoud en zorgvuldig omgaan met de relatie. Dat is echt een kracht van deze raad — en absoluut de moeite waard om te blijven koesteren.
Tot slot mijn fractie — de fijnste van Harderwijk.
Annerieke, Marcel en Fenneke (en Willemijn en Ruben): dank voor jullie betrokkenheid, de open en eerlijke gesprekken en vooral de fijne sfeer binnen onze fractie. Raadslid zijn is prachtig werk, maar vraagt ook veel tijd en energie. Dan is het ongelooflijk waardevol als je het goed hebt met elkaar. Ik kijk met plezier terug op onze fractievergaderingen. Dankzij jullie heb ik steeds weer ervaren hoe mooi het is om samen te bouwen aan een Harderwijk waarin we omzien naar elkaar centraal stellen.
Voor de komende periode wens ik jullie als raad mooie debatten toe, inspirerende samenwerking en vooral: goede, inhoudelijke besluitvorming.
Het ga jullie goed.
